|
‘Nto
menzu d’a Sicilia e tra i muntagni,
‘tturniata da li pini e di campagni
ci trovi ‘na gran bedda cittadina
ca porta ‘u nomu di Piazza Armerina.
Quannu ci
arrivi e tu ci metti peri
vulissi ‘un turnari cchiù ‘nnarreri;
vardannu a manu destra, a drittu, a manca,
‘a menti si riposa e nun si stanca
e provi dintr’a ttia “’na gran paci”
vidennu comu ‘a genti è ccà filici.
I chiesi,
i palazzi e ‘a scultura,
i strati antichi e li vecchi mura,
‘u virdi, i giardini, i monumenti
sunnu ‘u vantu di ‘sta bedda genti.
“E’ pure
naturale e sembra giusto
che ognuno scelga sempre, a proprio gusto”,
è megghiu stari ‘mmenzu a ‘sta “Grannizza”
ca unni è “granni” sulu ‘a munnizza.
|