|
Supra
‘nu per’i ficu n’acidduzzu
si pulizziava i pinni cu lu pizzu,
mentri ddà bbasciu ‘na tartaruca
scippava pizzuddicchi di lattuca
e li purtava dintra di ‘na buca.
Iddu, curiusu, scenni di lu ramu
e si pusau supra d’a curazza
e comu ‘nu pascià supr’a carrozza
circava di scòpriri lu misteru.
‘Ppuiàtu supra ‘o muru, c’era ‘n ghjattu
ca si pigghiava ‘u suli e lu mischinu,
vidennu ddà pitanza supra ‘u piattu,
sirvùta senza prezzu a domiciliu,
mannàta di lu casu o d’a furtuna,
si la manciau n’ta du’ muzzicuna.
Chi mala sorti – dissi ‘a tartaruca –
aviri l’ali e fàrisi ‘cchiappari,
a mmia lu jattu ‘un mi pò fari nenti,
ca si cci prova e si mi vo’ manciari
si rumpi i scagghi e tutti li so’ denti.
|