|
È
cosa risaputa ca l’anziani
fannu rifirimentu a li pruverbi,
vonnu tuccari tuttu cu li mani,
li fantasìi l’hannu sulu l’orbi.
Dari l’aricchi
a lu sintutu diri
è comu dari focu n’ta ‘n’pagghiaru,
criri sulu a chiddu ca tu viri,
lu tò giudiziu tenitìllu caru.
Fidati sulu
di la tò persona,
tirila du tò saccu la farina,
l’amicu cancia comu cancia ‘a luna
e prima o poi ti la vota ‘a schina.
Quannu tu
parri, pigghiati lu metru
pi’ misurari chiddu ca tu rici,
chiddu chi ‘n vo’ pi’ ttìa, ‘un fallu a l’atru,
vardati sempri di li tò nimici.
Nun dari
mai ‘mpurtanza a li minchiati,
teniti cara sempri la saluti,
si l’acqua è lorda, biviti l’acitu:
è sempri vinu, puru si guastatu.
|